Tussen Medemblik en Den Oever ziet het landschap er heel anders uit. Hier fiets je door de Wieringermeerpolder, de enige echte Zuiderzeepolder. Deze werd in 1930 drooggelegd, voordat de Afsluitdijk er was. Vlakbij Den Oever kom je door het eerste van de weinige bospercelen op deze route. Het Dijkgatbos werd aangeplant nadat de Duitsers vlak voor hun terugtrekking in 1945 twee gaten in de dijk van de nieuw aangelegde polder hadden geblazen.
De naam zal u niet verbazen met al die sloten, meren en kleine waterpartijen eromheen. In de 11e eeuw probeerden boeren uit West-Friesland het ongerepte veenland geschikt te maken voor akkerbouw door het droog te leggen. Maar hierdoor zakte het veen in en binnen enkele generaties was de grond weer te nat.
Zowel Monnickendam als Edam waren in de 16e en 17e eeuw bruisende handelssteden dankzij hun open verbinding met de zee. Volendam werd rond 1600 gesticht als voorstad van het welvarende Edam. De rijkdom van weleer is terug te zien in de architectuur van de oude stadscentra: elegante straten met statige koopmanshuizen en pakhuizen. Net voorbij het dorp Warder passeert u het pompstation Warder: een modern pompstation uit 1998. Noord-Holland ligt grotendeels onder zeeniveau, en dat is vanaf hier duidelijk te zien. Het waterpeil in het Markermeer achter u is aanzienlijk hoger. De pompstations pompen het water in het Markermeer, waardoor de polder erachter droog blijft. Verderop, na Schardam, komt u nog zo'n pompstation tegen. Het Cees Mantel Pompstation is echt gloednieuw; het werd in 2017 geopend. Het pompt geruisloos 2.000 kubieke meter water per minuut weg (een vol olympisch zwembad). Het pompstation bevindt zich in de buurt van de Westfriese Omringdijk, een 126 kilometer lange zeedijk die in de 13e eeuw is ontstaan toen de West-Friezen hun kleinere dijken met elkaar verbonden.